خوش آمدید ، مهمان ! [ ثبت نام | ورود

TOZIHAT TOZIHAT

توجه : پرداخت فعلا فقط از طریق کارت به کارت است !!!


شماره تلگرام 24 ساعت آنلاین ما : 9717 555 0933

اطلاعیه : با توجه به نزدیک شدن به ماههای پایانی سال 96 تا اطلاع ثانوی آگهی رایگان نمی پذیریم و حداکثر زمان تایید آگهی ها 6 ساعت می باشد .. لازم به ذکر است عزیزانی که برای درج آگهی در این سایت هزینه کرده و می کنند به خوبی تفاوتها را می فهمند زیرا سه روز بعد در صفحه اول گوگل خواهند بود

ابزار هدایت به بالای صفحه

دلنوشته یک معلم ریاضی از رنج و فقر دانش آموزانش

مطالب خواندنی ۱۳۹۴-۱۰-۱۲




زنگ اول به داخل کلاس می روم. به رسم عادت به بچه ها می گویم که لقمه‌هایشان را بیرون بیاورند و میل نمایند.خودم نیز لقمه‌ام را بیرون آورده و با بچه‌ها در کلاس صبحانه مختصری می‌خوریم.
از شما چه پنهان در کلاس من ساعت صبحانه وجود دارد و حدود ده تا پانزده دقیقه از کلاس هایی که اول صبح می روم را به خوردن لقمه هایی اختصاص می دهم که گاها فقط نان خشک است.
خودم نیز بعضی روزها فقط نان خشک با خود به مدرسه می برم.تا آنهایی که نان خشک می آورند خجالت نکشند و راحت تر لقمه شان را در آورده و میل نمایند.
بعد از خوردن لقمه ، بلند می شوم که تمرین ها و تکالیفی که جلسه قبل به آنها داده ام را بررسی کنم.
می بینم چند نفر تکالیفشان را انجام نداده اند.آنها را به پای تخته آورده و در گوشه ای از کتاب ریاضیشان یادداشتی برای خانواده هایشان می نویسم و می گویم این را به پدرتان بدهید تا امضا کرده و به مدرسه بیاید.
یکی می گوید پدرم فوت کرده است. یکی دیگر می گوید پدرم پیش ما نیست و آن یکی نیز می گوید می شود به مادرم بگویم؟ و توضیحی در مورد پدر نمی دهد.و…
می گویم اشکالی ندارد.هر کدام از اعضای خانواده تان که امضا کردند و آمدند قبول است.
زنگ تمام شده و در زنگ دوم به کلاس دیگری می روم. و باز همین ماجرا دوباره تکرار می شود.
و زنگ سوم نیز…
فردای آن روز یکی دو نفر از مادر های پیری که وادارشان کرده بودم به مدرسه بیایند سراغ من را می گیرند و خود را معرفی می کنند. قبل از اینکه من دهان باز کنم شروع به درد دل می کنند. و از درد ها و مشکلات زندگیشان می گویند.
و من خشکم می زند ، و فقط گوش می دهم. و از خودم متنفر می شوم که چرا به این مادران سال خورده و رنج کشیده زحمت دادم، و وادارشان کردم که با آن اوضاع جسمی و در این هوای سرد به مدرسه بیایند…
یکی از مادران می گوید : شوهرش فوت کرده و هیچ منبع درآمدی ندارند.مستمری ناچیزی از بیمه می گیرند .که چون شوهرش زن دیگری هم داشته باید آن را نیز نصف کنند.
می گوید : پسرش تابحال چندین بار تهدید کرده است که خودش را خواهد کشت. می گوید : در خانواده شوهرش تابحال دو نفر خودکشی کرده اند . و این سابقه باعث شده است که زبانش کند شود و نتواند چیزی به پسر بگوید و وادارش کند کاری انجام دهد.
می گوید پسر بزرگترش هم همین رفتار را دارد و همین تهدید ها را می کند . و دست به سیاه و سفید نمی زند. نه درس می خواند و نه کار می کند. و تا کمی بهش فشار می آورم فورا تهدید به خودکشی می کند.
نمی دانستم چه بگویم؟ از یک طرف این دو تا بچه دارند با این تهدید از مادر پیرشان سواستفاده کرده و از زیر کار و درس و… در می روند. از طرف دیگر حتی یک هزارم درصد هم اگر جدی بگویند و چنین اقدامی بکنند چه؟
بچه هستند دیگر.نمی شود رفتارشان را پیش بینی کرد.
فقط می توانم بگویم آقا نخواستیم.ریاضی پیشکشتان. شما سر کلاس و در مدرسه باش.تمرین و تکلیف و ریاضی فدای زیربنای وجودت. فقط زنده باش.
از قضای روزگار در همان مدرسه ، همین امسال یک مورد خودکشی داشته ایم. و بنده به شخصه قصد ندارم خدای نا خواسته دومینش را هم تجربه کنیم.
و این ماجرای بیشتر مدرسه ها و دانش آموز های ماست…
یکی پدرش معتاد است و در گوشه خانه افتاده و نه تنها کار نمی کند ، بلکه حتی اگر جیره موادش را ندهند، وسایل خانه را فروخته تا خود را بسازد و درد نکشد.
یکی پدرش فوت کرده و دو تا زن و کلی بچه را جاگذاشته است و از این دنیا رفته است.
یکی تنها منبع درآمدشان یارانه ای است که هرماه دولت با هزار منت و ندارم ندارم به حسابشان واریز می کند.
یکی پدرشان ولشان کرده است و زن دیگری گرفته است.
و یکی پدرش را بخاطر حمل و قاچاق مواد مخدر اعدام کرده اند.
آن یکی پدرش بیکار است و ماه هاست که نتوانسته است مخارجشان را تامین کند.
یکی پوکی استخوان دارد و هربار چندین میلیون تومان خرج عملش است.
و یکی دیگر مادرشان فوت کرده است . و پدر سرکار است . و خودش و دو تا بچه کوچکتر از خودش ، بیشتر اوقات در خانه تنها هستند.
و قس علیهذا…
با خودم فکر می کنم. من از جان این بچه ها چه می خواهم ؟ آخر چگونه می شود از آنها خواست که درس معادلات جبری در ریاضی را یاد بگیرند؟ وقتی بخاطر جبری که بهشان تحمیل شده است، معادلات زندگیشان اینگونه به هم خورده است.
آخر چگونه می شود به این ها یاد داد که با استدلال ، قضایای هندسی را ثابت کنند؟
وقتی وضعیت زنگیشان با هیچ استدلالی ثابت نمی شود.
با کدامین استدلال می شود ثابت کرد که در منطقه ای که سرشار از معادن و منابع زیرزمینی است زندگیشان اینگونه باشد؟
قلمم خشک می شود و چند روزی یارای نوشتن ندارد. اما اگر من ننویسم و دردها را فریاد نزنم پس چه کسی بنویسد؟ مگر معلم رسالتش چیست ؟ یعنی رسالت من فقط تدریس درس هایی است که هیچ سنخیتی با اوضاع زندگی شاگردانم
ندارد؟
مگر می شود این چیزها را نادیده گرفت؟
بعضی ها کجایند و اینها کجایند؟
یکی سوار بر ماشین چهارصد میلیونی اش از کنار آن یکی می گذرد که حتی پول سوار شدن تاکسی را ندارد.
بخاری ماشین را روشن کرده و از ترانه ای که روشن کرده است دارد لذت می برد. آنقدر شاسی ماشینش بلند است که نمی تواند به پایین نگاه کند و بیچارگان را ببیند.
و آن یکی دستش را در زیر بغلش می کند که لااقل دستانش گرم شوند.آخر جیب هایش سوراخ است و لباس هایش نازک.
پاهایش یخ بسته است.آخر کفش هایش زمستانی نیست و پاهایش خیس خیس است. و تند تند راه می رود تا گرمش شود.
وقتی…
از مدارسمان کم می کنیم و به تعداد کمپ های ترک اعتیادمان می افزاییم.
از دانش آموزانمان می گیریم و خرج نگهداری زندانیانمان می کنیم.
از تعداد معلمانمان کم می کنیم و به تعداد مامورانمان اضافه می کنیم.
از تعداد کلاس هایمان کم می کنیم و به تعداد کلانتری ها و بازداشت گاه هایمان اضافه می کنیم.
سرویس های مدارسمان را حذف می کنیم و در عوض تعداد گشت های ارشادمان را زیاد می کنیم.
این داستان جامعه ماست…

براستی جامعه مان را به کجا برده ایم؟
چه وقت می خواهیم فکری اساسی به حالش بکنیم؟
امنیت‌مان را با زور می خواهیم تامین کنیم؟
تا کی نمی‌خواهیم به این باور برسیم که با آموزش صحیح و اصولی می توان جامعه را به اوج شکوفایی رساند؟ چرا به این فکر نمی کنیم که اینهایی که از مدارس فراریشان می دهیم همانهایی هستند که فردا باید بدنه اصلی جامعه را تشکیل دهند؟
کودکان کار ، بچه های بازمانده از تحصیل ، افراد آموزش ندیده که وجودشان پر از نفرت و کینه و عقده است فردا بزرگ می شوند و جامعه را تشکیل می دهند.
حتی آنهایی را هم که آموزش می دهیم فقط مغزشان را پر از ریاضی و فیزیک و علوم و تاریخ و جغرافیا و… می کنیم.
بی جهت نیست که دستم به نوشتن نمی آید. از کجا بنویسم؟ از چه بنویسم؟ کدام دردها را بنویسم؟
فقط می توانم بگویم :
متاسفم که نمی توانم همه را بنویسم…
مهدی فتحی / دبیر ریاضی ناحیه یک سنندج

تبلیغات

TOZIHAT
TOZIHAT TOZIHAT

ارسال نظر

  • تماس با گروه آگهی یاب

    با در ۱۳۹۴-۰۷-۰۹ - 17 نظرات

    پشتیبانی ۲۴ ساعته وبسایت با تلگرام ۰۹۳۳۵۵۵۹۷۱۷ شماره سامانه پیامکی سایت : ۵۰۰۰۱۲۹۱۰۰ و ۳۰۰۰۴۰۲۴۷۰۷۰۷۰ Email: agahiyab.com@gmail.com info@agahiyab.com         :   ”  ” جهت ارتباط سریع با مدیریت سایت همچنین می توانید فرم زیر را تکمیل و نامه خود را در قسمت متن نوشته و ارسال فرمایید . مرتبط

  • عکسی تاریخی مربوط به سال ۱۹۲۰ میلادی با عنوان " شاه و گدا"

    با در ۱۳۹۴-۱۰-۰۴ - 11 نظرات

    این تصویر ماندگار از گدایی است که به دنبال کالسکه شاه “جرج پنجم” پادشاه بریتانیا می‌دود؛ شاه در کنار دو تن از ملازمانش در حالیکه در جاده “اپسن دربی” حرکت می‌کند بی اعتنا به گدا ، به دوربین و عکاس خیره شده است « شاید در آن زمان صنعت نوظهور عکس و عکاسی فقط برای […]

  • تصویر طفل معصوم رها شده در خیابان مبارکه اصفهان بخاطر فقر

    با در ۱۳۹۵-۱۰-۱۵ - 21 نظرات

    تصویر طفل معصوم رها شده در خیابان مبارکه اصفهان به همراه یک نامه که خط آن گویای خون دل نویسنده اش است بخاطر فقر در کشور صاحب نفت های زیرزمینی !!!!!!!!! تاریخ ۹۵/۱۰/۱۲ همین پریروز مرتبط

  • دلنوشته یک معلم ریاضی از رنج و فقر دانش آموزانش

    با در ۱۳۹۴-۱۰-۱۲ - 0 نظرات

    زنگ اول به داخل کلاس می روم. به رسم عادت به بچه ها می گویم که لقمه‌هایشان را بیرون بیاورند و میل نمایند.خودم نیز لقمه‌ام را بیرون آورده و با بچه‌ها در کلاس صبحانه مختصری می‌خوریم. از شما چه پنهان در کلاس من ساعت صبحانه وجود دارد و حدود ده تا پانزده دقیقه از کلاس […]

  • دو همزاد بصورت تصادفی در یک هواپیما

    با در ۱۳۹۴-۰۸-۱۳ - 0 نظرات

    دو مردی که در عکس زیر مشاهده می کنید برادر نیستند و هنگامی که “نیل داگلاس” ۳۲ ساله از همسفر ۳۵ ساله خود “رابرت استرلینگ” خواست تا سر جای خودش بنشیند با چهره ای خاص مواجه شد که نه تنها تعجب او بلکه حیرت مسافران را هم برانگیخت. شباهت فوق العاده نیل و رابرت به […]

«آلزایمر» داستانی واقعی از یک دوست شیرازی آموزش کیک انار واسه شب یلدا ارادت استاد فرشچیان به اهل بیت ازکفر من تا دین تو ، راهی به جز تردید نیست ! افاق عجیب در پروازخارجی اوباما دستور لغو تحریم‌های ایران را صادر کرد اگه يه روزي فرزندي داشته باشم این دو آقا برادر نیستند و نسبتی هم ندارند بادکنک با این که تمام زندگیش بسته به یه نخ اما بازم توی هوا میرقصه با رعایت این 42 نکته کلیدی فرزندانی قوی تربیت کنید با گیاهان خودمان را درمان کنیم ترویج فرهنگ احسان و نیکوکاری در ساندویچی تصادف باران کوثری سر صحنه فیلمبرداری تصاویری زیبا از پذیرایی و سرو غذا در خطو هوایی مختلف جدول مقایسه "توان نظامی "کشور عزیزمان ایران با پادشاهی عربستان سعودی حمام رفتن زمان ما « دهه شصتی ها» خواص چندین گیاه دارویی دو همزاد بصورت تصادفی در یک هواپیما دویار مهربانی یک ساندویچ فروشی دیوار مهربانی در ساندویچی سه نکته ارزنده از کنفوسیوس شتر دیدی ندیدی شعری زیبا وصف ستم و مدارای دنیا با مردمانش شكسپيرميگه: شکسپیر چی میگه ؟ ضرب المثل « شتر دیدی ندیدی ! » از کجا آمده ؟ ضررهای WiFi طرز تهیه کیک انار مخصوص شب چله طنز حموم دهه شصتی ها فرق داروی "ایبوپروفن" و " ژلوفن" چیست ؟ قدر هدایا رابیشتر بدانیم قصه شیرین یک ضرب المثل لعنت به شوهر بیچاره هنگام رمی جمرات حج مضرات وای فای مطلبی خواندنی ؛ تربیتی ؛ در خور تآمل مطلبی در خور تآمل از دکتر کاتوزیان مقر موشکی سپاه اسلام در دل کوه موجود "جن مانند" در کنار کودک موجودی ترسناک هدیه انتقال محبت و مهربانی است هدیه هر چند کوچک با ارزش است وای فای با بدن ما چه می کند؟ وای فایه بد !!! گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود یک اتفاق مهیج در هواپیما

محبوب ترین آگهی ها

مطالب خواندنی که شاید خوشتون بیاد

اعضا گرامی آگهی یاب با تخفیف ویژه این صفحه با 50 تومان میتونید برای 45 روز آگهی تونو ویژه کنید !! کافیه روی تصویر زیر کلیک کنید . در صفحه پرداخت در قسمت توضیحات خرید بنویسید "برای آگهی ویژه 45 روزه" TOZIHAT